Rhythm of Life onderweg

20082009201020112012

20132014

Noordwaarts

Italië

Terwijl volgens de weerkaart een paar honderd kilometer noordelijk van ons de depressies door het Rhônedal razen zoeken wij ons een weg omhoog. Het is nog rustig op het water. De belangrijkste afleiding ligt in de vissers en de frequente verzoeken van de marine om met een grote bocht een gebied met schietoefeningen te verlaten. Dagelijks maken we tussen de 50 en 70 mijl voortgang. In stevige tred naderen we het magische punt -Port Saint Louis- waar we Europa binnen willen dringen.

Via Tropea, Cetrano, Ogliastro, Torre del Greco, Graeta, Ostia, Cala Grande, Punta Ala, Cala de Medici, Marina di Pisa, Grazie werken we ons dagelijks weer een stuk omhoog. Iedere paar dagen vinden we wel weer een "rust"moment. We bezoeken Pompei, Rome en Pisa. Naar mate we noordelijker komen neemt de prijs van de ligplaats in de haven hand overhand toe. We hebben geluk, we varen in het voorseizoen, extra korting dus, hoewel 50-75 euro per nacht, gereduceerd tarief natuurlijk niet misselijk is. Ons budget kreunt in elk geval. Topper, gelukkig nog steeds beperkt dankzij de korting, meer dan 100 euro per nacht in Punta Ala. En wat krijg je ervoor? Niets, nauwelijks iets.

Wat buiten de paden van onze reisverslagen; zelfs de kwaliteit van de douches lijkt niets te maken te hebben met de prijs van de ligplaats per nacht. In Marina de Pisa douchen we in een kale container -niet afgesloten- achter een gordijntje, pas als we er iets van zeggen blijkt er ook een veel luxere voorziening te zijn voor de vast gasten. We hebben het er maar van genomen. Hoe noordelijker we komen, hoe hoger de prijs en hoe slechter doorgaans de douche voorziening.

Vanuit Grazie steken we de (rest van) de Golf van Genua over en hoppen via Loano en San Remo naar Nice. Eenmaal in Frankrijk nemen we weer even vrij en laten ons de grote stad Nice smaken. Een belangrijk deel van de tijd hebben we nodig om onze telefoon en internetmogelijkheden aan het nieuwe land aan te passen - een behoorlijke stap terug na de ruimte die we hadden in Turkije, Griekenland en zeker Italië. Inmiddels bevinden we ons al weer een aantal weken tussen de "zeekastelen" geen haven zonder de zichtbaarheid van afstand van deze "Rivièra knotsen".. Voordeel is wel dat je nooit lang door de kijker naar de haven hoeft te zoeken. Nadeel is wel dat we vaak, weg gestopt onder een superjacht in de havens in de schaduw liggen.

Frankrijk; Rivièra

Nice, Frejus, Hyeres, Port de Bouc. Twee weken hebben we nodig om op ons gemak in Port Napoleon te komen. Afgesproken is dat in de tweede week juni onze mast eraf getild gaat worden -de eerste keer in 11 jaar- zodat we veilig de Franse kanalen in kunnen. We hebben geluk, terwijl langzamerhand ook hier het vaarseizoen in volle hevigheid losbarst, nemen de depressies in de Rhône monding voorlopig even wat af. Onze keuze om geleidelijk van Zuid-Italie langs het vasteland naar Frankrijk te varen heeft zich uitgepakt.

Port de Bouc, het geeft bijna het gevoel alsof onze wereldreis voorbij is. Wat mistrotig, trots, maar toch ook met een wat wee-gevoel kijken we nog eenmaal achterom. Nog eenmaal richting de grote ankergebieden, de koopvaardij, de havenlichten. Dit is het dan..

...als we de volgende dag over de Golf de Foz naar Port Napoleon varen, staan de vissers naast on op lieslaarzen langs het toegangskanaal. Roze flamingo's heten ons welkom op ons volgend traject. De weg binnendoor Europa in. Goed besluit? of afknapper?. De komende weken gaan we het zien.

 

 

    

Op deze pagina rust auteursrecht; gebruik van delen alleen na toestemming van de auteur.