Rhythm of Life onderweg

20082009201020112012

2013

Langs de rand van Europa

Het is net of met onze eerste mijlen in Turkije er iets wezenlijks in ons reispatroon wijzigt.

Bijna 2 jaar, van midden mei 2013 tot 31 maart 2015 varen we, leven we en reizen we in Turkije langs de rand van Europa. Ooit, nog maar halverwege onze wereldreis stelden we ons voor eenmaal op de Middellandse Zee rondjes te gaan maken naar de Zwarte Zee; OekraÔne, Rusland, GeorgiŽ, Noord Turkije, de Donaumonding, of in het Nabije Oosten; SyriŽ, IsraŽl, JordaniŽ, Libanon, Egypte. Wat een slecht gevoel voor timing heeft zich van ons meester gemaakt; hoe zeer is het decor van ons reizen ongemerkt, of soms, met een grote klap, gewijzigd. De strijd in SyriŽ, de opkomst van IS, de massale exodus vanuit de Arabische en Afrikaanse wereld, de annexatie van de Krim, de onrust in OekraÔne, het neerhalen van de MH-17. We hadden dit alles niet echt voorzien. Dit alles gevoegd bij de gewijzigde visa regelingen in Turkije, de ongemeen  scherpe LHBT politiek in Rusland, de dagelijkse confrontatie met het oorlogs en vluchtelingenvraagstuk in de wereld om ons heen; het maakt ons rusteloos.

Bijna twee jaar lang zwerven we rond tussen Griekenland en Turkije; lang-uitgestelde reparaties en refit activiteiten wisselen we af met dagen genieten in mooie baaien. Dan weer is het de Griekse monetaire crisis die ons bezig houd, dan weer lopen we aan tegen een politiepost die dagen onbereikbaar is omdat een stroom vluchtelingen moet worden ingeschreven en gekanaliseerd, dan weer verzeilen we in het sociaalcultureel conflict van de twee vrouwen opdrachtgevers met de Turkse manlijke opdrachtnemers die lang niet altijd gemakkelijk met de vrouwelijke verzoeken weten om te gaan.Boven alles, hoe mooi de baai ook is, hoe heerlijke de Turkse keuken ook mag zijn, hoe verfrissend het dagelijkse kano rondje ook mag zijn, zweeft  een lusteloze richtingloosheid.

Tussendoor genieten we heus wel, de baaien rond Symi, Rhodos en Kos, de baaien tussen Bodrum en Finike, we brengen er de nodige tijd door. Zonnend, kanoŽnd en boek corrigerend vliegen de dagen voorbij.

Aan het eind van 2014 hakken we de knoop door. We willen zo niet langer door. Of het grote reizen wordt weer opgepakt, of we stoppen hiermee en slaan een ander weg in; nog langer -jarenlang- vrijblijvend ronddobberen zien we niet zitten.

Bij de afloop van het jaar staat de boot te koop, is het dek weer opnieuw stroef genoeg, is de kachel weer gerepareerd, doet de boegschroef het weer en maakt de watermaker weer water. We kunnen er weer tegen.  

Op deze pagina rust auteursrecht; gebruik van delen alleen na toestemming van de auteur.