Home

Bemanning

Boot

Reisverslag

Voorbereiding

Voorbereiding

Links

Contact

 

     
 

 

2007/2008; de laatste loodjes

 

2007/2008

 

(T)huiskomst
Midden augustus zijn we weer in het land en varen na een gezellig familie samenzijn in het Zuiden nog een paar dagen wat rond in de Deltawateren. We laten de boot achter in St Annaland voor het herstel van de in Povoa opgelopen kras. Het terugkomen in huis voelt de eerste dagen nog wat vreemd. Gevoelsmatig ligt het "thuis" toch nog aan boord.

Er ligt in de tuin nog het nodige snoeiwerk dat we geleidelijk in de weken daarna in de groen bak verdwijnt. In huis vraagt een opbollend stukje in het voorjaar gelegd laminaat om aandacht en meer ruimte. 

De post van de achterliggende drieëneenhalve maand geeft goed aan wat we nog aan betaal en poststromen ter hand moeten nemen willen we vanaf 2008 langer weg kunnen gaan. Afzender voor afzender wordt in kaart gebracht en ter hand genomen (opzeggen, "verhuizen naar de dochters" of gewoon laten komen?)

Weer aan de slag
Eind augustus gaat Diederique weer aan de slag bij Sogeti waar zij vanaf dat moment aan de slag gaat als coach/docent voor de maandelijkse instroom van Young Professionals. Christien begint in de dagen daarna geleidelijk met het tijdrovende regelen en op de rails zetten van alle dingen die er op het gebied van bank en verzekeringszaken, reserve onderdelen, reparaties en dergelijke nog aandachtvragen voor we weg kunnen.  

In een mooi september weekend half september varen we de boot van St Annaland naar de winterplek. De (cosmetische) reparatie van de kras is goed geslaagd. Nu maar proberen dit soort zaken wat langer te voorkomen.

Onderhoud; huis en lijf
We zullen in en rond ons huis de komende weken nog het een en ander moeten regelen waardoor we het veilig achter kunnen laten. We maken een plan en zetten her en der de puntjes op de "ï". Een kamer groeit onder onze handen tot een "overzichtelijke" berging van alle zaken, voorraden en apparatuur die nog aan boord moet worden verstouwd. Door maandelijks weg te bergen zorgen we ervoor dat, als we in maart aan boord gaan beginnen, alles nog enigszins is terug te vinden.
Het verzekerd krijgen van huis en inboedel lukt net op tijd. De oorspronkelijke verzekering geeft aan maar zeer beperkt te willen dekken als het huis regelmatig voor langere tijd niet bewoond wordt. Na veel uitzoek werk wordt een redelijke en betaalbare oplossing gevonden.

Helaas zijn we beide tijdens onze zomerreis een stuk van een kies kwijtgeraakt. De maand september hebben we gevuld met een aantal bezoeken aan de tandarts voor een grondige renovatie. Ook ander lichamelijk onderhoud vraagt in deze periode wat aandacht. Het streven blijft om vanaf 2008 niet alleen het huis en de boot maar ook onszelf zoveel mogelijk onderhoudsvrij te hebben.

We bezoeken de Travel Clinic van het havenziekenhuis in Rotterdam een paar keer en raken zo uitvoerig geïnformeerd over de gezondheidsrisico's in de verschillende te bezoeken landen. Het vaccinatieschema scherpen we aan de hand van ons voorlopige reisschema voor de komende 2 a 3 jaar verder aan. We krijgen van het havenziekenhuis een uitgebreide lijst met medicijnen voor onze boordapotheek (met recept) en een speciale verklaring voor de autoriteiten die het bezit van deze medicijnen legaliseert.  Met een arm vol prikken en een vervolgafspraak voor een uitgebreid malaria advies en enkele vervolgvaccinaties staan we na een uur weer buiten.

Met een bevriend huisartsenpaar in het zuiden van het land nemen we de praktijk van het plakken en hechten door. Je weet maar nooit wanneer je in de middle of nowhere een arts tegenkomt die  je verder kan helpen. Met een stapel adviezen rijden we na een gezellige dag weer terug naar huis.  Gelukkig kunnen wij ze ook nog van advies dienen. Over een paar maanden wordt hun nieuwe Ovni afgeleverd. We hebben ze gelukkig met een flinke stapel tips verder kunnen helpen. 

In de achter ons liggende tijd hebben we voor de meest uiteenlopende zaken, apparaten en situaties reparatie, eerste hulp en vervangingssetjes samengesteld. Langzamerhand hebben we alle "reserves" wel bedacht. Tot Diederique in drie dagen tijd een paar keer met het glas van haar bril in haar handen staat omdat het schroefje in het montuur wat is uitgesleten. Na een bezoek aan de opticien zit het schroefje vast en hebben we weer een nieuw reparatie/reserve setje.... voor onze brillen.
 

Boot
Nadat we in oktober de boot klaar maken voor de winter richten we de aandacht op andere zaken. Met Mulder Motoren in Ridderkerk maken we een lijst van reserveonderdelen. Ook voor de mast ontvangen we een pakket reserveonderdelen van Z-Spar uit Frankrijk.

We zoeken al een tijd naar een verantwoord Man-overboord-alarmeringssysteem. Natuurlijk zijn we altijd aangelijnd maar toch, je weet maar nooit. We komen er niet uit. Verschillende mogelijkheden passeren de revue en worden getoetst qua verkrijgbaarheid, kwetsbaarheid, prijs en eventuele combinatie met ons 4 jaar oude Raymarine systeem.  Helaas zonder succes. Tot we terecht komen bij de "Personal Epirb" , noodsystemen voor bergbeklimmers, kanovaarders, woestijn avonturiers en eenzame zeilers. Nadeel is dat de alarmering handmatig moet gebeuren en niet aan boord maar aan de wal plaats vindt. We zullen dan via de zender contact moeten zoeken met het RCC op de wal. De goedkope dollar helpt ons een handje bij het besluit.

Diezelfde goedkope dollar helpt ons ook bij de aanschaf van de Vooruitkijkende dieptemeter. Deze stond al een tijdje op ons verlanglijstje maar werd maar niet goedkoper. De technische mogelijkheden van het apparaat en onze mogelijkheden om droog te vallen en met gereduceerde diepgang op rivieren langs banken en over drempels te "glippen" maken hem wel erg aantrekkelijk. Via de "Panoramix" komen we achter het bestaan van "refurbished"units die via Interphase met korting te koop zijn. Bij de aflevering schrikken we wat van de omvang van de transducer, een echte puist onder de boot. Uiteindelijk monteren we hem niet. We nemen hem mee aan boord en kijken het nog even aan voor we haar weer te koop aan bieden.

Bij Ed van der Kooi in Amsterdam voorzien we ons van een flinke hoeveelheid reserve vallen, schoten en landvasten. Ook helpt hij ons aan 4x100 meter lijn die we in ver weg gelegen gebieden kunnen gebruiken om de boot in een web van lijnen vast te leggen. 

Op de golf van Biskaye en in de Spaanse Ria's viel het ons in 2007 op dat de ontvangst van de Navtex slecht was. Veel hebben we in de afgelopen jaren al gedaan om de ontvangst te verbeteren maar de resultaten zijn maar beperkt. In een (voorlopig)laatste poging hier wat aan te doen plaatsen we de ICS op een "paal" van 75cm waardoor de navtex vrijer komt te staan en minder belemmeringen heeft. Het losmaken van de navtex op de achterbeugel heeft veel voeten in de aarde voor we de draad volledig vrij hebben en we weer aan de inbouw kunnen beginnen. Het is zonde van het werk. De jaren daarna blijkt steeds weer dat navtex niet meer is wat het ooit geweest is.     

Het installeren en aanpassen van de apparatuur bij de navigatietafel heeft ons een spaghettiberg aan draden en kabeltjes opgeleverd. Het resultaat van enige kortzichtige pragmatiek bij de aanleg, maar inmiddels weinig praktisch meer voor het overzicht. Het opnieuw trekken van een aantal antenne draden grijpen we aan om meteen ordening in de dradenspaghetti achter de navigatietafel aan te brengen. Na twee weekends liggen de draden overzichtelijk en ordelijk gebundeld en is alle extra aangebrachte elektra van de juiste zekering voorzien. Het is af en toe speuren in de installatie instructies om na te gaan hoe aansluitingen beter of eenvoudiger gemaakt kunnen worden.

Naast de elektra vragen ook een aantal andere zaken aandacht. Christien herstelt de spatzeiltjes die vorig jaar ter hoogte van Finisterre bij 8 bf uitscheurden en brengt meteen een aantal verbeteringen aan. We varen nu met twee "patchwork" spatzeiltjes. Eerst maar eens kijken of deze "beta"versie bevalt voor we nieuwe gaan maken. Het komt er nooit meer van. Bij de verkoop in 2015 is het nog steeds "patchwork".

Tijd vliegt ......

Ons plan om al begin mei te vertrekken maakt dat we vanaf het begin van het jaar echt in de "aftel-mode" terecht komen. Veel kleine regelpuntjes vragen om aandacht. Voortdurend worden lijstjes gemaakt, samengevoegd en weer uit elkaar gehaald om grip te houden op de puntjes die komende weken nog resten.

Schildpadden
Een van de consequenties van onze wereldreis is dat we voor de schildpadden een ander huis moeten vinden. Op nieuwjaarsdag verhuizen we de tweede landschildpad naar Ingeborg en Dirk-Jan in Eindhoven. De eerste landschildpad woonde daar al langer. Een paar dagen later verhuizen we de waterschildpadden naar Moniek en Lennart. Het is wel wat stilletjes in huis nu er niet meer in het water gesprongen wordt en slaapverblijven verbouwd worden.

Eventjes er tussen uit
Tweede helft januari komen we een oude afspraak met de dochters na om nog een keer met z'n vieren een weekje weg te gaan. Het wordt Vietnam. Uitgezwaaid door de twee partners vertrekken we op woensdagavond van Schiphol en keren 10 dagen later daar om 5.30 na een lange vliegreis in de ochtend weer terug. De gelukkige dochters kunnen hun partners zelfs op dit wel erg vroege uur weer in de armen sluiten. Na een langdurige treinrit blijken in onze woonplaats de stadsbussen op zondagochtend zo vroeg nog niet te rijden. Er zit niets anders op dan het hele stuk, 5 km, naar huis te lopen met allebei een rugzak op de rug en een op de buik. Alvast een goede oefening zullen we maar zeggen.   

Het verblijf in Noordelijk Vietnam, zo kort voor het Chinees Nieuwjaar, is naast koud, kil en nat, vooral adembenemend en fascinerend.

"Vis Culinair"
Het bereiden van gevangen vis aan leidt aan boord al snel tot een bloedbad van vis en schubben. Het moet toch beter kunnen. Christien brengt een ochtend bij de lokale visboer door om de fijne kunst van de visontleding onder de knie te krijgen.

Schippersvrouw
Eind februari slaan we de eerste "grote"voorraad in. Als Christien met haar overvolle kar uit de Aldi komt spreek een man haar aan. "zeker een schippersvrouw?"  "Tja", antwoordt Christien, "zo'n beetje" 

 
Boot inruimen
Terwijl het buiten regent dat het giet en de boot heftig aan haar lijnen trekt door de harde wind snort binnen in de boot de Webasto kachel er lustig op los. Maart brengt tot nu toe veel slecht weer, maar gelukkig zijn we zover dat we kunnen beginnen de vracht aan reserve onderdelen en boeken die we in de loop van de winter hebben verzameld aan boord te sjouwen. We weten uit ervaring dat als we bijna alles in één keer aan boord dragen ons vermogen om alles ordelijk op z'n plaats te krijgen ernstig tekort schiet. Dit keer doen we het met een paar boodschappentassen per keer. We leggen alles vast in de "waar ligt wat" lijst die we al een paar jaar bij houden en soppen bovendien de kastjes waar alles komt te liggen, samen met de wanden en de plafonds, alvast eens goed uit.  Boeken, pilots, broodbakmachine, reserveonderdelen, met de nodige creativiteit vindt alles een plek aan boord. Tevreden drinken we onze eerste kop koffie aan een opgeruimde tafel! In 2015 kost het ons 60! verhuisdozen om de inventaris weer aan wal te brengen.
 
Tussen zon en buien
De laatste vijf weken voor ons vertrekt is ook Diederique gestopt met haar werk bij Sogeti. We hebben nu volop de kans om onze tijd te verdelen tussen het afronden en inruimen aan boord en het aan kant krijgen van ons huis. Tussen de buien en de zon door staan al snel de zeilen weer aangeslagen, ligt het reddingvlot weer aan boord en heeft de bijboot z'n plek bij de mast weer ingenomen. Dagelijks brengen we twee havenkarretjes vol met kleding, voedsel, boeken en dergelijke aan boord. De "to do list" voor de maand april wordt gestaag korter. Grappig genoeg groeit daarmee de "na 1 mei" to do list ook gestaag. Al werkend komen we steeds meer zaken tegen die eenmaal weg, alsnog aandacht moeten hebben.
Het is verrassend hoe er steeds weer meer dan verwacht opgeborgen kan worden in de verschillende bergruimtes. We werken er hard aan om tussen de opklaringen door de boot bij het bezoek van de technische man van de verzekering volledig klaar te hebben. Tussen de bedrijven door monteren we een nieuwe toilet en vervangen we we het defecte Z-Brane deel in onze Spectra watermaker.

Plezierig genoeg wordt het thuis steeds leger. Eindelijk de kans de garage, de zolder en aantal kamers die we in gebruik hadden als opslag weer in hun oorspronkelijke toestand terug te brengen. 

Afscheid

In de loop van maart beginnen ook de afscheidsrondjes langs familie en kennissen. We bezoeken Diederique's vader en een van de tantes van Christien in het zuiden. Een aantal nichten en neven van Christien komen ons aan boord bezoeken. Midden april nemen de collega's van Diederique met een borrel afscheid. We varen er met de boot naar toe zodat iedereen de boot nog even kan zien. Met een overlevingspakket en een fles met Diederique's cv als aanbeveling voor een hernieuwd dienstverband bij Sogeti wensen de aanwezigen ons een behouden vaart. 

19 april hebben we afscheidsetentje met de dochters en hun partners. Ook zij verrassen ons met een uitgebreid spelletjes- en kerstpakket. Met de verschillende pakketten moet het toch mogelijk zijn de komende tijd te overleven.

Tweede helft april
Na het borreltje met de collega's van Diederique gaat de boot een aantal dagen de wal op voor de antifouling. We smeren 4 lagen op het onderwaterschip en werken op een aantal plaatsen beschadigingen van het aluminium bij. Met name het zwaard blijkt door de electrolyse fout met het vorige LED toplicht wat beschadigingen te hebben. De check van de schroef en het stuursysteem loopt gelukkig goed af. Na het vervangen van de gebruikelijke anodes kan de boot 4 dagen later alweer het water in. 
 

De laatste druppeltjes kosten de meeste moeite!!!

We hebben al vrij lang last van een uiterst onduidelijke storing in de generator waarbij er steeds een storingslampje gaat branden terwijl de generator het prima (lijkt) te doen. Toch nog maar even naar laten kijken. Helaas blijkt de storing hardnekkig en niet te traceren. Enige dagen later is na het vervangen van een bedieningspaneeltje het generator probleem weer opgelost. Helaas blijkt het vervolgprobleem nog niet verholpen. Het Mastervolt "Systemmanager"paneel toont een spanning op het 230v net van 190 v terwijl er op de contactdozen 230v wordt gemeten. Diederique rijdt op vrijdag voor vertrek nog even naar Mastervolt in Amsterdam in de hoop dat het daar hersteld kan worden. Daar blijkt het niet de "Manager" maar de "Switch" te zijn. 5,5 uur monteur en twee printplaten verder werkt alles weer naar behoren.

Als we na de borrel met Diederique's collega's terug de haven in varen merken we op de Amer, als we een rondje varen om het kompas opnieuw in te stellen, dat we als een dronkenman rondtollen. Alleen op het kompas zouden we nooit zijn teruggekomen. Een paar dagen later laten we de dronkaard het nog eens voordoen voor de ingeroepen technicus van Holland Nautic. Helaas is zijn conclusie na wat draadjes losgemaakt te hebben al snel dat het gyrokompas in de stuurcomputer defect is. Er blijft weinig anders over dan het onderdeel te vervangen. Kostbaar maar met onze plannen onontbeerlijk.

De laatste twee weken hebben we zo samen met leveranciers die ons zeer ter wille zijn, nog een aantal lastige klussen op te lossen.

Ondertussen zijn we nu de boot weer in het water ligt in huis bezig met de laatste opruim en schoonmaakactiviteiten en verhuizen met ons hebben en houden in de loop van de laatste week naar de boot. Is dit gebeurd dan rest nog het inleveren van de auto en de laptop van Diederique en kunnen we afduwen voor ons grote avontuur.